Monthly Archives:

oktober 2018

Keukenidealen

Ergens tussen het beslissen van de vloer en het plaatsen van het badkamermeubel, moesten we de keuken bestellen.

Toen we pas hoorden dat we een huis hadden gekocht (want ja, daar waren we eigenlijk zelf heel verbaasd over) snelden we als twee kippen-zonder-kop richting de keukenwinkels. Want dromen was plezant en we wisten in principe nog niet wat er ons te wachten stond. (Hier doelen we meedogenloos op een totaal ander plan dan in het begin van de renovatie, een plots uitgeklopte achtergevel, een verhuisde keuken, duizend leidingen vervangen, een hoop stof en uitgeslepen muren, enzoverder. Keukenwinkels bezoeken gezien we nog niet eens wisten waar die keuken exact zou komen was dus écht niet aan de orde). Het bezoeken van de keukenwinkels was sowieso nog een uitstapje van pure luxe. Toen we er nog in geloofden dat renoveren ook fantastisch leuk kon zijn. Maar eigenlijk vond ik het uitbreken van alles misschien nog leuker dan het kiezen van keukens en de effectieve inrichting. Om de simpele reden: verstand op nul en gewoon diehard teamworken met meneer koevoet zonder duizend keuzes te hoeven maken.

We hadden ons oog laten vallen op een keuken van Kvik. Met zo’n tof eiland. Want mijn standaarden lagen na de mooie én superpraktische keuken van ons huurhuis in Hasselt héél erg hoog (en dat is zelfs een understatement). Al meer dan tien jaar droom ik van een grote keuken. Zo ééntje met veel lichtinval, een pak kasten, een eiland met veel ruimte, een verscholen dampkap en een spoelbak onder het raam. Om het afwassen aangenamer te maken, want misschien zou ik te arm zijn voor het kopen van een afwasmachine enzo. En dat leek me ook gewoon romantisch en idyllisch eigenlijk. Maar bon, dromen is een illusie. Al snel werd duidelijk dat we voor mijn droomkeuken duidelijk het foute huis hadden gekocht. (Modus ‘relativeren like a pro’ in 3, 2, 1…)

0
Slow-whatever-you-fancy

Schilderen. ‘k Heb ernaar uitgekeken. Lang zelfs. Al drie maanden sta ik te springen, huppelen en als het aan mij lag, had ik drie maand geleden ook reeds verf gekocht (that’s right – hold your horses, girl!)

Overenthousiasme dus. Ik was al bijna aan het schilderen toen de bezetter zijn stucwerk voor de eerste keer tegen onze slaapkamermuur gooide. Wist ik veel dat er wel wat tijd nodig was om dat stucwerk te laten drogen. Menig mens dat renoveert weet ook waarschijnlijk wel dat van die gezellige bakstenen muren van een oud huis zorgen voor redelijk wat frustratie bij pleisterman. Janice en ik zagen er geen kwaad in. Tot we pleisterman een dikke stuclaag van ongeveer 6 centimeter op de muren zagen aanbrengen. Onze ogen werden zo groot als schoteltjes en we beseften dat we onszelf moesten sussen; “dat kwam heus wel goed. Dat ging heus wel snel drogen.”

Sussen is nergens goed voor, beseffen we nu. Ik sta als een nerveus veulen te huppelen met mijn primer en verfkwast in de aanslag en Janice pleurt in haar gedachten elke dag de keukenkastjes tegen de muur. Serieus. De hipsters die de term ‘slow’ de wereld in hebben geholpen (slow coffee, slow cooking, slow living, slow-whatever-you-fancy) om te onthaasten moeten gewoon allemaal een oud huis kopen en een bezetter laten komen. Klaar. (Valt het op dat ik nog niet mee ben met de term ‘slow’ en ik zero geduld heb?)

2
Badkamervreugde

Gezien er stromend water is, werden we genoodzaakt onze twijfels te staken inzake de badkamervloer. Het werden grenen planken. Klaar. Gedaan met twijfelen. We weten; grenen in de badkamer: da’s eigenlijk een dikke no-go. Misschien beklagen we het ons wel. Maar momenteel zijn we er alvast wel blij mee. Om verder te gaan met het budgettaire gevoel gingen we dan ook maar voor tegels in de douche.

Ons huis kent een ongekende drukte dezer dagen. Elke kamer is bezet door iemand en om eerlijk te zijn zoek ik bewust de meest lege kamers en uithoeken op om daar op’t gemakje te werken terwijl Janice de boel luidkeels regelt (kan ze als de beste).

Fier als een gieter haalde ik op woensdag de tegels voor de douche op. Drie uur later twijfelde ik dus weer: hadden we toch niet beter gewoon gestuct in de douche? Op zulke momenten zoek ik de prijzen van stucwerk op (voor de duizendste keer, want die veranderen sowieso elke week…) en dan lach ik even en besef dat de tegels prachtig zullen zijn. Als we de tegels binnen enkele jaren beu zijn kunnen we nog altijd investeren in stucwerk. En zo sus ik mezelf eigenlijk bij elke beslissing in het huis wanneer mijn twijfels en bindingsangsten de kop opsteken. Works like a charm.

2
Tot de nok

We gaan daar eerlijk in zijn. We moeten niemand wijsmaken dat ik een eeuwige twijfelaar ben. Dus toen ik ineens dacht; “hé, maar, als we nu een stukje van de zolder ineens mee renoveren, dan moeten we niet afbreken op onze mooie vloer binnenkort als die er ligt!”

Toen ik dat tegen Janice vertelde, knikte ze instemmend. En daarmee opende een nieuw hoofdstuk. Het zat al lang in ons hoofd. We hebben een klein kamertje in de hal dat uitkomt op een eerste zolder. Onze architect prevelde sinds het begin dat we het plafond in het kleine kamertje uit moesten breken zodat we een mezzanine met de zolder zouden krijgen. Leek ons wel een puik plan. En ik breek graag, dus ik ging weer een mooie dag tegemoet met meneer koevoet. 

0
Vloerjacht

Toen we het huis kochten, was ik (na de eerste euforie van vijf minuten en daarna een continue panische angst van drie weken) in constante twijfel over de vloer.

That’s right. We hadden een huis gekocht en naar mijn idee kon daar na twee maanden vloer in. Dus dan moesten we zéker al nù naar vloer gaan kijken. Wat ik toen nog niet wist was dat we zo’n maand niet zouden beschikken over een achtergevel, een pak miserie zou krijgen met onze sanitair en dat de droogtijd van plakwerk wel even duurt. En gek genoeg bracht dat ons tot een rustige rede: er moesten nog geen beslissingen gemaakt worden inzake de afwerking.

Maar onze achtergevel is dicht. We hebben werkende toiletten. Zelfs stromend warm water. En als klap op de vuurpijl hebben we zelfs, I kid you not, ver-war-ming. Echt waar. Het is heerlijk. Hij verwarmt niet alleen liefdevol onze pleisterwerkmuren (drogen, bitches!) maar hij geeft ook al een gezellig sfeertje mee wanneer we werken in het huis.

0
Translate »